Mikoszewo: tam, gdzie Wisła wpada do morza

Koniec rzeki, początek Mierzei

Mikoszewo leży na prawym brzegu Wisły, w miejscu, które jeszcze pod koniec XIX wieku było zwykłym lądem. W 1895 roku ukończono Przekop Wisły, sztuczne ujście skracające rzece drogę do morza i chroniące Żuławy przed powodziami. Od tamtej pory wieś sąsiaduje z szerokim korytem, którym Wisła wynosi do Zatoki Gdańskiej piasek z całego kraju. Ten piasek buduje stożek ujściowy i łachy, zmieniające kształt po każdym większym sztormie.

Mewia Łacha

Po obu stronach ujścia rozciąga się rezerwat Mewia Łacha. Chroni miejsca lęgowe rybitw i mew oraz teren odpoczynku fok szarych, których bywa tu jednocześnie nawet kilkaset. Od strony Mikoszewa prowadzi do rezerwatu ścieżka przez las i wydmy, zakończona punktem widokowym. Foki leżą zwykle na oddalonych łachach, więc bez lornetki widać tylko ciemne kształty na piasku.

W rezerwacie obowiązują ścisłe zasady. Chodzi się wyłącznie wyznaczonym szlakiem, psy zostają w domu, a do zwierząt nie wolno się zbliżać. Wiosną i latem część plaży jest zamknięta ze względu na lęgi. To niewielka cena za możliwość oglądania czegoś, co na polskim wybrzeżu zdarza się tylko w kilku miejscach.

Plaża

Od centrum wsi do morza jest około półtora kilometra leśną drogą. Plaża jest szeroka i wyraźnie luźniejsza niż w Jantarze czy Stegnie. Kąpielisko przy głównym wejściu bywa w sezonie strzeżone. Woda w pobliżu ujścia jest mniej słona i czasem mętna od rzecznego osadu, co nie każdemu odpowiada. Kilkaset metrów na wschód różnica przestaje być widoczna.

Po sztormach to jedno z lepszych miejsc na szukanie bursztynu. Rzeka i prądy przybrzeżne sprawiają, że fale często wyrzucają tu wodorosty z bryłkami.

Prom i kolejka

Od wiosny do jesieni między Mikoszewem a Świbnem kursuje prom przez Wisłę. Zabiera samochody, rowery i pieszych, a przeprawa trwa kilka minut. Dla jadących z Gdańska to skrót i atrakcja jednocześnie. Trzeba jednak liczyć się z kolejką w letnie weekendy oraz z przerwami przy wysokim stanie wody lub silnym wietrze.

W Mikoszewie kończy bieg wąskotorowa linia Żuławskiej Kolei Dojazdowej. Sezonowy pociąg jedzie stąd przez Jantar do Stegny. Rowerzyści mają leśną trasę w tę samą stronę, a po przeprawie promowej mogą objechać Wyspę Sobieszewską.

Atmosfera

Wieś jest niewielka i spokojna. Kilka smażalni, sklep, pole namiotowe, stadnina. Nie ma deptaka ani dyskoteki. Wieczorem goście siedzą w ogrodach albo idą na plażę oglądać zachód słońca, który latem wypada tu dokładnie nad wodą. Dzieciom zwykle wystarcza plaża, kolejka i wyprawa z lornetką na foki.

Kiedy przyjechać

Latem Mikoszewo jest po prostu cichym letniskiem. Prawdziwy charakter pokazuje poza sezonem. Wiosną i jesienią przy ujściu Wisły zatrzymują się tysiące wędrownych ptaków, a obserwatorzy z lunetami bywają liczniejsi niż plażowicze. Zimą na łachach jest najwięcej fok. Po październikowych sztormach brzeg przeczesują zbieracze bursztynu. Kto lubi przyrodę bardziej niż opalanie, powinien rozważyć przyjazd w maju albo we wrześniu, kiedy prom jeszcze kursuje, a na szlaku do rezerwatu nie ma kolejki do lunety na punkcie widokowym.

Gdzie nocować

Baza jest skromniejsza niż u sąsiadów, co ma swoje dobre strony. Przeważają domki letniskowe i pokoje w domach jednorodzinnych, często z dużym ogrodem. Szukając miejsca na nocleg w Mikoszewie, warto zapytać o rowery na miejscu, bo bez nich droga na plażę z małymi dziećmi może się dłużyć. Na zakupy większe niż chleb i owoce jeździ się do Stegny, oddalonej o kilka kilometrów. Kto przyjeżdża promem, powinien sprawdzić godziny ostatniego kursu, żeby nie nadkładać drogi przez Nowy Dwór Gdański.