Miejscowość

Junoszyno: plaża sąsiadów bez ich tłoku

Niewielka wieś wciśnięta między dwa znane letniska. Ma tę samą plażę i ten sam las, tylko ludzi kilka razy mniej.

3 min czytania

Miejsce, które łatwo przeoczyć

Jadąc drogą z Jantaru do Stegny, mija się Junoszyno w niespełna minutę. Kilka ulic, przydrożny krzyż, sklep, parę tablic z napisem "pokoje". Większość kierowców nawet nie zwalnia. Tymczasem wieś ma dokładnie to, po co przyjeżdża się na Mierzeję, czyli sosnowy las i szeroką plażę, a nie ma tego, od czego wielu chce odpocząć.

Junoszyno powstało jako osada rolniczo-rybacka i długo żyło w cieniu większych sąsiadów. Zabudowa letniskowa pojawiła się tu później niż w Stegnie, dlatego jest nowsza i luźniejsza. Domy stoją na dużych działkach, często pod samym lasem.

Plaża i droga przez bór

Do morza prowadzi leśna droga długości około kilometra. Idzie się wśród starych sosen, po ubitym piasku i igliwiu. Rano można spotkać sarny, a wczesną jesienią grzybiarzy z koszykami. Wejście na plażę jest skromne: przejście przez wydmę i tyle.

Plaża ma tę samą szerokość i ten sam piasek co w Stegnie, bo to ciągły odcinek brzegu. Różnica polega na liczbie ręczników. Nawet w szczycie sezonu jest tu luźno, a rano i wieczorem bywa niemal pusto. Trzeba pamiętać, że odcinek może nie być strzeżony. Rodziny z dziećmi, którym zależy na ratownikach, powinny podejść brzegiem w stronę kąpieliska w Stegnie lub Jantarze.

Co robić poza plażowaniem

Junoszyno nie ma własnych atrakcji w rozumieniu przewodników i właśnie to jest jego zaletą. Po rozrywki jedzie się do sąsiadów. Do Stegny z kościołem szachulcowym, parkiem linowym i deptakiem jest trzy kilometry. Do Jantaru z izbą bursztynu dwa. Obie trasy można pokonać rowerem po leśnym szlaku biegnącym równolegle do brzegu, bez wyjeżdżania na ruchliwą drogę.

W pobliżu przebiega też linia wąskotorowej Żuławskiej Kolei Dojazdowej. W sezonie pociąg kursuje między Stegną a Mikoszewem i zatrzymuje się w okolicy wsi. Dla dzieci to wystarczający powód, żeby choć raz zamienić plażę na wycieczkę.

Wieczorem zostaje ogród, grill, książka. Kto potrzebuje czegoś więcej, w kwadrans dojedzie do Stegny, a po powrocie znowu będzie miał ciszę.

Komu Junoszyno pasuje

Dobrze czują się tu rodziny, które wolą własny ogródek niż pensjonat przy deptaku. Wieś lubią też osoby łączące urlop z pracą zdalną, bo w ciągu dnia nic nie rozprasza. Właściciele psów doceniają długie leśne spacery i puste odcinki plaży poza kąpieliskami.

Gorzej sprawdzi się u osób bez samochodu i bez roweru. Sklep jest jeden, lokali gastronomicznych niewiele, a najbliższa apteka w Stegnie. Trzeba to wliczyć w plan.

Poza sezonem

Część domów w Junoszynie jest całoroczna, z ogrzewaniem i kominkiem. Jesienią i zimą przyjeżdżają tu ludzie, którzy chcą popracować w spokoju, pochodzić po lesie i posłuchać morza bez towarzystwa. Plaża po sztormie bywa usłana wodorostami, w których miejscowi szukają bursztynu. Trzeba tylko pamiętać, że poza latem sklep ma krótsze godziny, a po cieplejszy posiłek jedzie się do Stegny. W zamian dostaje się ciszę tak pełną, że pierwszej nocy bywa trudno zasnąć.

Jak znaleźć nocleg

Obiektów jest tu zdecydowanie mniej niż w sąsiednich miejscowościach. To głównie domki letniskowe, całoroczne domy do wynajęcia i pokoje u gospodarzy. Kilka adresów z Junoszyna zebrał serwis nad-morzem.com, gdzie widać od razu, które z nich leżą po stronie lasu. Dobre terminy znikają szybko, bo stali goście wracają co roku do tych samych gospodarzy. Jeśli zależy ci na konkretnym tygodniu lipca, nie odkładaj decyzji do wiosny. Poza sezonem bywa łatwiej, a majowe i wrześniowe weekendy mają tu szczególny urok.

Junoszyno na mapie Mierzei